برای تقسیم بندی سایت اسفند

برای تقسیم بندی سایت اسفند

پیش‌تر از این هم نوشته بودم که تنها شرط و درخواست اسفندیار منفردزاده برای طراحی و راه‌اندازی سایتی جهت ارائه‌‌ی مجموعه کارنامه‌ی آهنگ‌سازی‌اش این بود که همه‌ی کارها، از ابتدا تا انتها، بی‌هیچ حذف و ملاحظه‌ای جمع‌آوری و ارائه شود تا به گفته‌ی خودش «همه‌ی کارنامه، از سیاه‌مشق‌های دبستانی و ناکام تا برآمده‌های گوش‌آشنا، بدون کم و کاست و به ترتیب زمان ساخت‌شان در گوش‌رَس شما باشد.»

همه‌ی ذهنیتش این بود که مخاطبان بدانند کسی نابعه یا دانسته‌ی کل به دنیا نمی‌آید و این خودِ اوست که بنا به دل‌مشغولی‌ها و کیفیت زندگی‌اش، سلیقه و توانش را شکل می‌دهد.
من کمتر هنرمند معتبری را می‌شناسم که با چنین حسن‌نظر و حتی اعتماد به نفسی، سیاه‌مشق‌هایش را نه‌ تنها پنهان نکند، بلکه به بازدید آنها به قصد «قضاوت» و «نقد» اصرار داشته باشد.

اما چندی بعد از رونمایی سایت، او پیشنهاد داد که خودِ ما مقدمات کار‌ِ قضاوت و نقد کارنامه‌اش را فراهم کنیم تا بیش از پیش، خواهش او از مخاطبان هنگام بازدید، بازشنید و واکاوی این کارها آشکار باشد.
این‌که بدانند بعضی از این کارها ارزش هنری نداشته‌اند و در حد سیاه‌مشق مانده‌اند و برخی دیگر مربوط به دوران گذر از سلیقه‌ای به سلیقه‌ی دیگر بوده‌اند و برخی دیگر بنا به انتخابش و بی‌هیچ سفارش خاصی، در دوران شکل‌گیری سلیقه‌ی متفاوت در ذهن و وجودش شکل گرفته است.
باید تفاوت‌ها را درک کرد که پیش‌نیاز آن بهره‌گیری از متر و معیارهایی برای سنجش کیفیت آثار است.
شکل جدید سایت منفردزاده، پیگیر شکل‌دهی به همین نقطه‌نظر است.
پی‌نوشت:

سپاس ویژه از علی‌رضا مهیجی عزیزم که پیگیر انجام این تغییرات در طراحی سایتِ معتبرشده‌اش بود.

هدیه‌ی اسفندیار منفردزاده به راه‌اندازان سایت

هدیه‌ی اسفندیار منفردزاده به راه‌اندازان سایت

www.MonfaredzadehMusic.com

و مهرورزی او در پاسخ به افتخاری که نصیب ما شد؛

من، حسین عصاران (پژوهش‌گر، گردآورنده‌ی داده‌ها و ویرایستار سایت)،

علی‌رضا مهیجی (طراح سایت)،

پارسا غروی‌زاد (مسئول امور Digitization، پالایش و Mastering)
و
هانی ظهیری (پیوندگر با سامانه‌های شنیداری آنلاین)

@Taranehbazzii

دیدنی‌ها کم نیست…

دیدنی‌ها کم نیست…

دیدنی‌ها کم نیست…

به بهانه راه‌اندازی سامانه دسترسی به آثار اسفندیار منفردزاده

حسین عصاران _ پژوهشگر

https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/57388/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA.html
در گذر ایام که واکاوی‌ها درباره موسیقی ایرانی و ترانه فارسی، نسبت به شکل جسته و گریخته اولیه‌اش، قالب هدفمندانه‌تری گرفت و به انجام چند پژوهش و تألیف در زمینه بازشناسی عرصه‌هایی کمتر پرداخته شده از گذشته موسیقی ایران رسید، بیش از پیش با ضرورت پی‌ریزی طرحی برای شکل‌دهی یک بایگانی دقیق و قابل استناد برای آثار پراکنده این عرصه مواجه شدم. چنانچه با تألیف ۲ کتاب «باران عشق» و «واروژان» به این باور رسیدم که حلقه گمشده اینگونه از پژوهش‌ها، همان نبود آرشیوی درست و دقیق برای دسترسی به همه آثار یک هنرمند است. آنچنان که در گام آخر و در مقدمه کتاب واروژان نوشتم: «این کتاب آغاز راه نیست که میان‌بری بر آن است. آغاز راه شناخت هر هنرمندی، مرور آثار اوست… حسرت این کتاب، نبود بایگانی دقیق و پرطراوتی از کارهای ایشان و دیگر هنرمندان موسیقی است.»

برای به سرانجام رساندن چنین ایده‌ای و به قصد گریز از تکرار بسیاری از تجربه‌های نادرست، غیرمفید و در بسیاری موارد، زیان‌رسان قبلی-که اطلاعات خام دریافت شده از هر مسیری را بی‌هیچ پردازش و واکاوی‌ای به اسم «پژوهش» و «تاریخ‌نگاری» منتشر کرده است- راه درست را درمحدود کردن پهنه کار و سپس تعمق و تلاش برای انجام درست و دقیق آن یافتم تا دست‌کم در همان حیطه و گستره موردنظر، چراغی به جایی انداخته باشم.

جدا از این، چنین رویکردی می‌توانست یکی از ایده‌های معطل‌مانده قدیمی‌ام، یعنی سهیم کردن علاقه‌مندان در درک جهان موسیقیایی آثار اسفندیار منفردزاده را هم عملی کند که جدا از علاقه قدیمی‌ام به آثار هنری‌اش، در نظام ارزیابی ذهنی‌ام، تعهد و تمرکز او به نوبینی، نوآوری و نوسازی، سنجه و معیاری برای پیمایش دیگر آثار هم عرصه‌اش هم محسوب می‌شود. خاستگاه این نگره هم بیش از هر چیز به جایگاهی که‌ اسفندیار منفردزاده در گستره موسیقی ایران دارد،  می‌رسد؛ هنرمندی که پس از سیاه‌مشق‌ها و کارورزی‌های ناگزیر نوجوانی‌اش، به ‌جای بازتولید تجربه دیگران، همسو با جهان‌بینی‌اش، گزیده‌کاری پیشه کرد، خشت بر خشت نهاد و شخصیت هنری‌اش را همپای شخصیت اجتماعی و سیاسی‌اش معماری کرد؛ همچون شاعری که شعرش را زندگی کرده است و زندگی‌اش را شعر.

بعد از اتمام و انتشار کتاب «واروژان»، بلافاصله ایده گردآوری آثار اسفندیار منفردزاده و انتشار درست و دقیق آنها رابه‌عنوان پایه شناخت جهان این هنرمند، پیش رو گذاشتم و بعد از تدوین یک شناخت‌نامه کامل، کار پژوهش در مورد آنها و تکمیل و ویرایش اطلاعات موجود را آغاز کردم.
از همان ابتدای راه آنچه سخت و غامض می‌نمود، فرایند یافت، گردآوری و پرداخت کلیت آثار منفردزاده بود؛ به‌ویژه که سویه سلیقه‌ام چنان است که این مجموعه باید تا حد امکان خوش‌کیفیت باشد.
ضمن اینکه تنها درخواست (و چه بسا تنها «شرط») اسفندیار منفردزاده هم تجمیع همه آثار – آن هم با تأکید روی آثاری که در دوره نوجوانی و جوانی، به‌عنوان «سیاه‌مشق» انجام داده بود- و سپس تدوین آنها بر مبنای سال ساخت هر کدام از آنها بود. خوشبختانه گام نخست و اصلی، سال‌ها پیش انجام شده بود؛ گردهم‌آوری مجموعه‌ای از آثار او در آرشیو شخصی که میسر نمی‌شد مگر به پای ارادت و گذر زمان و البته هدیه سخاوتمندانه نسخه‌هایی که خود منفردزاده از دستبرد زمان و گزند مهاجرت به سلامت رهانده بود. بقیه راه را با اعتماد به مهرورزی دوستان پیش گرفتم که هر یک از آنها جایی از مسیر این گردآوری را پیش پای من هموار کردند و در نهایت ماند بخشی از موسیقی فیلم‌ها که نوار نسخه‌های اصل‌شان، بر شانه‌های باد نشسته و رفته بودند. جمع‌آوری آنها سنگ بزرگی را می‌مانست که خوشبختانه با پیگیری فراوان و به کمک دوستان سینمایی‌ام چرخید و از حاشیه صوتی نسخه‌های سینمایی۱۶ و ۳۵ میلیمتری برگرفته، پالایش و برای نخستین‌بار برای شنیده شدن مهیا گردید. برآیند اینها بی‌شک برای علاقه‌مند این عرصه، خوش و خرم و در بسیاری موارد، غافلگیرکننده خواهد بود.

در گذر از چگونگی پردازش آثار و طراحی و اجرای سایت، آنچه نتیجه کار است، اتفاقی نو محسوب می‌شود و از این روی خرسندی به سرانجام رساندن آن با من خواهد ماند. از این منظر امیدوارم نهادهای تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیردر زمینه موسیقی، راه‌اندازی این سامانه را بیش از هر چیز، پیشنهادی برای گسترش پهنه این «پژوهش» و «گردآوری» و «ارائه» قلمداد کنند و با ساماندهی امکانات موجود، راه تکرار و گسترش این تجربه را بیش از پیش هموار کنند.

سایت اسفند

گلستانی که اینک با عشق و مهر دروازه‌اش را به سوی جهان و آینده باز می‌کنم، همچون «اسفند»، پشت به زمستان است و رو به بهار.

www.Monfaredzadehmusic.com

اینک همه‌ی آثار اسفندیار منفردزاده، با کیفیت مناسب و اطلاعات پیوست شده‌ی کامل، در دسترس شماست.

و چه خوب که از سر مهر و سپاس‌گزاری از این هنرمند، جدا از بهره‌گیری از مطالب و اطلاعات این سامانه، قطعات مورد علاقه‌تان را خرید کنید و دیگران را هم برای انجام آن تشویق کنید.
از دوستانی هم که امکان خرید قطعات را به هر دلیل ندارند، درخواست می‌کنم تنها با شنیدن آنلاین قطعات از روی سامانه‌های «اسپاتی‌فای» و «یوتیوب»، در لذت بردن از این اتفاق خوش‌آیند با ما شریک شوند و مهرورزانه از «دانلود» و «دست به دست کردن» آنها پرهیز کنند تا این گل تازه روییده به بار بنشیند.

افتخار و‌ خرسندیِ به سرانجام رساندن این کار – از آن روی که تجربه‌ای نو محسوب می‌شود- با من خواهد ماند؛ چه آنکه به گمان من گامی‌ست برای نظم دادن به گوشه‌ای از جهان بی‌نظم و یله و شلخته‌ی موسیقی ایرانی که گذشته‌اش چراغ آینده‌اش نیست.

از شما خواهش می‌کنم با بازنشر این ویدیو – با هشتک #سایت_اسفند – و البته تشویق دیگران به خریدن و یا شنیدن آنلاین قطعات – این «وب‌سایت» را به دیگران هم معرفی کنید.

زحمت زیاد انجام این اتفاق، در مقابل شور و عشقی که در این مسیر با من و رفقایم همراه بود، نادیدنی ست.
از همراهان و همکارانم در این راه، علی‌رضا مهیجی، پارسا غروی‌زاد و هانی ظهیری به زودی خواهم نوشت.

حسین عصاران
بهار ۱۳۹۸

@Taranehbazzii