کنسرت قمر در «گراندهتل»

 

در کتاب «سرگذشت موسیقی ایران» روح‌الله خالقی به یاد می‌آورد که در اجرای اپرای «رستاخیز شهر یاران ایران» به دلیل ممنوعیت حضور و حجاب زنان، مردان نقش آن‌ها را بازی می‌کردند. تصور شرایط زندگی اجتماعی زنان در آن دوره کار مشکلی نیست، اما بی‌شک درک و شبیه‌سازی شجاعت، جسارت، پیش‌رویی، تجددخواهی و تابوشکنی «قمر» در حضورش روی صحنه‌ی «گراند هتل» برای آوازخوانی همچنان غیرقابل‌دسترس می‌نماید. ازدحام سه هزار مرد مشتاق برای دیدن و شنیدن قمر، عبور قمر از میان خیل مأموران انتظامی، چهره‌های خشن و عصبی و ناراحت، موهای طلایی و تاج گلی بر سر و بغض او روی صحنه، چهارمضراب مرتضی‌خان نی‌داوود و طنین صدای «قمر» که: «نقاب دارد و دل را به جلوه آب کند»… شاید آوازخوانی «قمر» در سال ۱۳۰۳، مهم‌ترین اتفاق موسیقایی قرن نباشد، اما چه بسا که پیشروترین حرکت در زمینه‌ی بروز و حضور زنان در متن زندگی اجتماعی‌ ایران معاصر قلمداد ‌شود.

 

پیشنهاد کتاب: «آوای مهربانی»؛ تدوین زهره خالقی، نشر «دنیای مادر» -۱۳۷۳

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *