۱۳۲۷ تنها صداست که مانده است

 

سینمای ایران پس از طی دوره‌ای فترت (در سال‌های میان ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۷) با ساخت فیلم «طوفان زندگی» (علی دریابیگی) حیات ممتدش را تاکنون باز آغاز کرد. جدا از این جایگاه تاریخی، «طوفان زندگی» یکی از معدود فیلم‌های سینمای ایران است که داستان آن در میان کارورزان و هنرورزان موسیقی و با حضور چهره‌هایی چون روح‌الله خالقی، ابوالحسن صبا و بنان در نقش خودشان اجرا شده است. همچنان که داستان فیلم نیز در محل «انجمن موسیقی ملی» که در سال ۱۳۲۲ با مدیریت خالقی تشکیل شده بود می‌گذرد. از این منظر در نبودِ حسرت‌آور تصاویری از گذشته‌ موسیقی ایران، این فیلم را می‌توان یکی نمونه‌ی بی‌نظیر و چه بسا سندی تصویری از فضای موسیقی دوران خود دانست. (هر چند که از این فیلم جز چند عکس چیز دیگری نمانده است.) اتفاقی نادر در سینمای ایران که نمونه‌ی دیگر آن را می‌توان حضور قمرالملوک وزیری به نقش خود در فیلم «مادر» (۱۳۳۰- اسماعیل کوشان) و همچنین فیلم «بی‌قرار» (ایرج قادری -۱۳۵۲)  و با تصاویر ضبط ترانه‌ «لج و لجبازی» در استودیو «بل» با حضور ناصر چشم‌آذر و جهانبخش پازوکی و گروه نوازندگان سال‌ها ردگیری کرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *