۱۳۳۱ مخالف‌نویس

در خرداد سال ۱۳۳۱ شمار ه اول ماهنامه‌ «موزیک ایران» به صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی بهمن هیربد به بازار آمد. جدا از مطالب معمول شده‌ای چون سرگذشت موسیقیدانان داخلی و خارجی، نت و کلام ترانه‌های روز، مرور مباحث علم موسیقی، مکتب‌شناسی و سازشناسی و … مؤلفه‌ متمایز و شاخص این ماهنامه را می‌توان در رویکرد انتقادی هیئت تحریریه نسبت به وضعیت کلی موسیقی ایران و پی گیری، تحلیل و نقد مباحث ملموس روز موسیقی دانست. حضور نویسندگانی چون ساسان سپنتا، روح‌الله خالقی، محمود خوشنام، علی‌محمد رشیدی و بازتاب نظرات انتقادی آن‌ها درباره‌ پسندها و دیدگاه‌های رسمی نسبت به موسیقی، وضعیت آموزش هنرستان و آموزشگاه‌های خصوصی، کیفیت برنامه‌های رادیو و تلویزیون و اداره‌ی هنرهای زیبا و…، در کنار پاسخ‌دهی‌های پیوسته‌ موسیقیدانان مختلف، از نحله‌های فکری متفاوت، به یکدیگر، فضای این ماهنامه را نسبت به دیگر نشریات تخصصی موسیقی پس و پیش خود (که بیشتر رویکردی محافظه‌کارانه نسبت به مسائل روز موسیقی داشته و دارند) متمایز کرده است. «موزیک ایران» از خرداد ۱۳۳۱ تا مرداد ۱۳۳۶ با سردبیری عبدالحمید اشراق و پس از آن هم با علی‌محمد رشیدی و مدتی هم با ساسان سپنتا و مسعود پورفرخ تا انتهای سال ۱۳۴۴ ادامه‌ی کار داد تا با کیفیت درخور توجهی بازتاب‌دهنده‌ فضای حاکم بر موسیقی ایران و گفتمان‌ها و نگرش‌های رایج در آن باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *