۱۳۳۲ کریم چمن‌آرا

 

از قرائن و روایت موجود چنین به نظر می‌رسد که وقتی کریم چمن‌آرا در سال ۱۳۳۲ به فکر تغییر کسب و کارش از یک دکه کتاب‌فروشی به مغازه‌ای برای فروش صفحه گرام افتاد، ایده‌ اولیه‌اش فروش صفحات گرام دسته دوم خارجی بود و چشم‌انداز روشن و وسیعی از آینده‌ کار تازه‌اش، آن‌چنان که در آینده رقم خورد، پیش چشم نداشت. از این منظر جدا از جایگاه تاریخی و نوستالژیک فروشگاه «بتهوون» و همچنین بازوی انتشاراتی آن، یعنی موسسه «آهنگ / آهنگ روز»، می‌توان افزایش سریع گستره فعالیت‌های این دو «بِرَند» را از یک سو نمایه‌ای از گسترش امکانات زندگی معمول در طبقه متوسط شهری پاگرفته در دهه سی و از سوی دیگر هم نشانه‌ای بر تکثر و تنوع‌یابی سلایق زندگی این طبقه دانست که قائل به گذشتن از قدرت سلیقه‌سازی انحصاری و رایگان رادیو شده بودند. (هم‌چنان که افزایش و تنوع تولیدات موسیقایی پس از آن دوره را نیز می‌توان بر طبق اصل «عرضه و تقاضا» مؤید همین استنتاج‌ها دانست.) با تداوم چنین زاویه نگاهی چه بسا که بتوان چگونگی ادامه‌ حیات فروشگاه «بتهوون» و موسسه‌ «آهنگ روز» را با فراز و فرودهای مناسبات رایج بر موسیقی و ترانه،‌ در مقاطع مختلف سیاسی و اجتماعی هم‌دوره‌اش متناظر کرد و از این راه بر اساس شاخص‌ها و مؤلفه‌های خاص این زمینه، به انجام یک مطالعه ‌فرهنگی پرداخت.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *