۱۳۳۵ «گل‌ها»

 

درباره برنامه «گل‌ها» و کیفیت هنری، خاطره‌سازی و دل‌دادگی عمومی نسبت به آن زیاد گفته شده و در سال‌های اخیر پژوهش‌ها، تألیفات و ارائه‌های درخور توجهی هم از آن صورت گرفته است؛ اما همچنان بستر شکل‌گیری این برنامه جای تعمق و کنکاش بیشتری دارد. در نگاه نخست برنامه «گل‌ها» را می‌توان نماد هنری اصلاحات رادیو پس از ناهنجاری‌ها و بی‌ضابطگی‌های سازمان رادیو در سال‌های انتهای دهه‌ی بیست و اوایل سی دانست که با قراری‌گیری نصرت‌الله معینیان بر مصدر امور و انجام اصلاحات ساختاری و سازمانی در همه شئون (اداری، حقوقی، هنری، مالی، روابط عمومی و…) آغاز شد.

از سوی دیگر نیز ماهیت، فرم و ساختار این برنامه می‌تواند نشانه‌ای بر تلاقی دو جریان مهم هنری آن دوران قلمداد شود؛ نخست جریان پیگیر گسترش موسیقی ایرانی که در آن سال‌ها ذیل دیدگاه‌‌های کلنل وزیری و فعالیت‌های مداوم روح‌الله خالقی ادامه حیات داشت و دیگری، تفکر علاقه‌مند به شعر کلاسیک ایرانی که آن را میراث هنری تاریخ ایران می‌دانست. آثار ساخته‌شده در مجموعه «گل‌ها»، جدا از اینکه واجد بهترین نمونه‌ها در تلفیق کلام و آوا و نوا در قالب‌های معطوف به موسیقی کلاسیک ایرانی‌ است، در نگاهی منصفانه می‌تواند بخشی از میراث فرهنگی اهالی قرن اخیر برای هدیه به آیندگان این سرزمین نیز حساب شود.

پیشنهاد کتاب: « گل های جاویدان ( دل انگیز طلیعه ای بر موسیقی ایرانی ) »؛ پژوهش و نگارش : علی شریفی- ناشر: «گل‌های جاویدان»، ۱۳۹۸

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *