۱۳۴۰ «بزن دف! بزن کف!»

 

چند سال پس از آغاز به کارِ برنامه‌ «گل‌ها» و به رغم ساخت آثار ارزشمند هنری‌ در آن، مشخص شد که این مجموعه فقط امکان پوشش طیفی خاص از سلیقه‌های عمومی را خواهد داشت. (چرایی این مساله را شاید بتوان در انحصارطلبی اعضای قدرتمند دو شورای پرنفوذِ «شعر» و «موسیقی» آنجا دانست). حال آن که بیرون از رادیو، بخش جوانانه سلیقه عمومی، در حال تجربه و درک جهانی متفاوت از سلیقه موسیقایی اعضای شوراهای رادیو بود.

به جبران این کمبود، سازمان رادیو در سال ۱۳۳۸ ارکستری را به نام «ارکستر جوانان»، با مدیریت رضا ناروند و به قصد ساخت و پرداخت ترانه‌های جوان‌پسندانه احیا کرد. ملودی‌سازان این ارکستر رضا ناروند، پرویز اتابکی و اسفندیار منفردزاده، نوازندگانش، جوان (ترجیحاً دانشجو) و تنظیم‌کنندگی و رهبری آن هم با اسفندیار منفردزاده بود. اخبار منتشر شده از کمیسیون‌های رادیو در آن سال‌ها نشان‌دهنده جلب‌نظر کارهای این ارکستر و جایگاه‌یابی آن‌ها از سال ۱۳۴۰ به بعد است. روی آوردن مقطعی رادیو به این ارکستر را در روزهای اختلاف میان خوانندگان و آهنگسازان نامدار رادیو، می‌توان یک جلوه مهم از کارکرد ارکستر جوانان در آن سال‌ها دانست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *