۱۳۵۶ برفراز آسمان ها

مرگ واروژان در شهریور ۱۳۵۶ نه تنها مرگ زودرس یک هنرمند حساس، متعهد به کار، پیشرو، دانش یار، نوآور، استاد و آموزگار، بلکه درمقام شبیه‌سازی، می‌تواند استعاره‌ای از زودمرگی روند رو به رشد «ترانه» نیز حساب شود که روند آن سالی پس از مرگ واروژان آغاز شد.

واروژان در چهل و یک سالگی روی تخت بیمارستان درگذشت، در حالی که کلیت فعالیت‌های متمرکز و پیوسته او – با آ ن همه اتفاق خوش هنری- از ده سال هم نمی‌گذشت. گذر از چهل‌سالگی در هر حرفه‌ای، یعنی پایان ریشه دوانی و تنه‌کشیدن و آغاز امکان قلمه‌گیری. مرگ واروژان در چهل و یک سالگی حسرت بزرگ هنر موسیقی در ایران است.

پیشنهاد: مطالعه کتاب «واروژان»، به کوشش حسین عصاران- ناشر: «نگاه»، ۱۳۹۶

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *