۱۳۶۷: «تالار وحدت، برنامه ایرانی»

 

حسین علیزاده پس از بازگشت از آلمان، با ایده برگزاری کنسرت، گروه‌های پراکنده شده «عارف» و «شیدا» را گردهم آورد و به کار ساخت و پرداخت آلبوم «شورانگیز» مشغول شد؛ در مرتبه‌ نخست آن را در تابستان ۱۳۶۷ و در میانه تمرین‌های گروهی با صدای شهرام ناظری در استودیو «بل» ضبط کرد. سپس در پاییز ۱۳۶۷ کنسرت آن را به همراه نوازندگان و خوانندگی شهرام ناظری و صدیق تعریف و بیژن کامکار در تالار «وحدت» برگزار کرد تا این‌چنین بعد از مدت‌ها قبح به وجود آمده در کار بلیت‌فروشی برای اجرای موسیقی و درآمدزایی از این راه شکسته شود؛ بلیت‌هایی به تاریخ‌های ۲۴ و ۲۵ و ۲۶ و ۲۹ و ۳۰ مهرماه و یکم آبان ماه سال ۱۳۶۷، به قیمت ۱۵۰ تومان که روی آن به رنگ خاص هر شب نوشته شده بود: «تالار وحدت، برنامه ایرانی».

تصویر علاقه‌مندان چتر به دست و زیر باران ایستاده مقابل «تالار وحدت»، تصویر تازه‌ای برای روزگار بعد از جنگ بود و نوید روزهایی تازه‌ای را می‌داد.

جدا از این اتفاق «شورانگیز» مطلع شکل‌گیری آلبوم‌های دیگری هم از حسین علیزاده و هم‌نوازان این آلبوم شد، «راز و نیاز» با صدای علیرضا افتخاری، «یاد یار مهربان» با آهنگسازی فرهاد فخرالدینی و صدای کاوه دیلمی و «صبحگاهی» با صدای محسن کرامتی، تا این‌چنین از انحصار تنیده شده بر تن موسیقی ایران در آن سال‌ها کاسته شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *